Ég þakka nágranna mínum og einum harðasta “púllara” okkar hólmara, Steina Eyþórs, fyrir pennann eða lyklaborðið væri kannski réttast. Tja hver veit?
Þegar Steini sat í stólnum einn góðann dag og fékk klippingu hjá mér, að hætti hússins “a la monzi”, þá varð honum spurn hvort ég hafi skrifað í póst okkar Hólmara, og var hann lúmskur þar að finna sér áskoranda og tek ég því bara með bros á vör. Kosningar? Nei ég held varla. Ég er úr svokölluðum bláum bæ en bý í rauðum og held ég láti það vera að byrja það væri svo erfitt að hætta. En samt vil ég óska áframhaldandi meirihluta í Stykkishólmi til hamingju.
Ágætu lesendur, hér sit ég í Hafnarfirði og læt hugann reika og skal ég nú segja ykkur það að þegar ég keypti mér íbúð í Hafnarfirði (Ásdísi móður minni til mikillar gleði þar sem hún er nú uppalin Hafnfirðingur) það fyrsta sem ég hugsaði þá var að fá svona smábæjarfíling eins og í Hólminum og viti menn það er nú einmitt það sem ég fæ og gott betur. Þegar ég fór að skoða þessa íbúð í Setbergshverfinu þá var ég búinn að ákveða að hér yrði keypt, áður enn ég steig inn í íbúðina vegna útsýnisins. Á góðviðris dögum, svo ég tali nú ekki um falleg sumarkvöld þá er ég með svakalegt útsýni yfir flóann, Jökulinn, Nesið og suður með sjó og er það nú “litlum Brokeyingi” eins og mér alveg ómetanlegt, þar sem ég hef alltaf haft fallegt útsýni og umhverfi í Hólminum og við Breiðafjörðinn, þar sem paradísin Brokey er fremst meðal jafningja. Nú svo er lika alltaf smá gola hérna á hæðinni sem gefur þessu bara meiri lit. Ég hef margoft verið spurður af hverju ég keypti uppí rokrassgati en ég get
ekkert fundið meira rok hér en bara einhverstaðar annarstaðar. Eins og t.d. á Víkurvelli hjá Mostra í góðri vest- norð-vestanátt eins og um daginn þegar ég spilaði 4. brautina í holtinu góða og endaði á 6+. Svona er að reyna spila djarft og eflaust einhverjir golfarar sem glotta út í annað núna og minnast þess síðast þegar þeir renndu sér í holtið, sem er ágætt þegar berin eru kominn.
En svo nýlega festum við hjónin kaup á Hárnyrtistofunni G2, (verðandi hársnyrtistofan Cut) , hér í Hafnarfirði á besta stað við Lækinn, og er ég nú búinn að stytta tímann í vinnuna úr 20 mín í 2 mín sem er frábært þar sem bensínverðið er alveg í ruglinu og ætla ég pottþétt ekki út í þá umræðu takk fyrir. Svo ef ég veð bara úr einu í annað þá ætlaði ég nú heldur ekki að tala um kaffibollahringina á teikningunum af Vallarhverfinu í Hafnarfirði eftir fund bæjarstjóra og verkfræðings rétt áður en þær voru samþykktar og sendar í framkvæmd. Útkoman er á annan tug hringtorga í þessu hverfi og þannig eru gatnamálin leyst hratt og örugglega af stjórnendum hér í bæ. Bara varð að smella þessum á milli. En þetta er nú bara ein af grínsögunum sem ganga um bæinn um þessi margumræddu hringtorg og skipulagsráðaleysið á gatnamálum í nýjum hverfum.
Ég hef einmitt verið að spjalla við nokkra innfædda “Gaflara” í stólnum sem segja mér einmitt skemmtilegar sögur úr bæjarlífinu nú og þá eins og þessa. Svona er þetta nú hér í Firðinum rétt eins og Hólminum þar sem örnefnin og skemmtilegar sögur af hinum og þessum gefa öllu gildi. Sannar sögur eða með smá kryddi skiptir ekki máli á meðan það meiðir engann. Alltaf stuð í bænum.
Nú að öðru þá er ég einn af ábyggilega einum eða tveimur sem fylgjast með HM og var ég búinn að ákveða að með Spáni héldi ég núna og smá Englendingum og kannski pínu Argentínu mönnum og svo eru nú Brazzarnir allatf í sambafíling, svona er þetta alltaf á þessum stórmótum, maður heldur með einum meira en öðrum en svo er svo gaman að sjá hinn eða þennan spila. Maður hefur gjörsamlega skoðanir á öllu allt einu og gæti tekið sig til við að þjálfa og stjórna einu liði með Beckham, Ronaldinho, Henry og Ballack innanborðs og eiginlega bara að skella sér inn á líka til sýna þeim hvað þeir hefðu átt að gera í staðinn fyrir að klúðra einhverju. Eins og einn félagi minn sem þolir ekki fótbolta orðaði það, þegar ég sat í góðum gír og horfði á Liverpool vinna einhvern stórleik, “jæja kallinn þá ert þú nú orðinn heimsmeistari í að öskra á sjónvarp innanhúss og það án atrennu” þá var búið að telja einhver orð sem ég hafði öskrað fram og til baka eins og “rangstaða, víti og aukaspyrna” svo mætti lengi telja nokkur óprenthæf orð og svo þegar mótherjarnir lágu í grasinu þá var það náttúrlega bara leikaraskapur og væl. En ég er alveg mjög sáttur við að Ítalir tækju þetta núna. Svona er nú boltinn og svo þykist maður ekkert vita um hvað á að skrifa um í svona áskorandapistli.
Svo fékk ég Púllarann, bekkjabróður, vin og ný-steggjaðann drenginn,
Þorbjörn Geir Ólafsson að spreyta sig á ritlistinni í næsta blaði og ekki ættu að vera vandræði með ritefni á þeim bænum.. Jessörí bob. Lifið heil og sæl.
Kv. Símon Bergsson Hjaltalín. (Monsi) “oft var nú stundum þörf en nú var kannski ekki alveg nauðsyn, en fast að því held ég bara”